GR20, Alpine Variant w 12 dni
GR20 to legendarny szlak prowadzący przez całe wnętrze Korsyki – z Calenzany na północy do Concy na południu. Liczy około 180 kilometrów i w klasycznej wersji podzielony jest na 16 etapów. Od wielu lat uznawany jest za najtrudniejszy długodystansowy szlak trekkingowy w Europie. O jego reputacji decydują nie tylko duże przewyższenia i techniczne odcinki skalne, ale także letnie upały, ograniczony dostęp do wody oraz konieczność niesienia przez wiele dni całego ekwipunku.
GR20 można przejść na kilka sposobów. Oprócz wariantu klasycznego istnieją łatwiejsze obejścia oraz wymagające warianty alpejskie, prowadzące graniami i przez najbardziej eksponowane fragmenty gór. Ta relacja powstała z przejścia właśnie takiej wersji – uzupełnionej o wejścia na najważniejsze korsykańskie szczyty, między innymi Monte Cinto (2706 m n.p.m.), najwyższy szczyt wyspy, czy Monte d’Oro (2389 m n.p.m.).
Cała trasa została pokonana w 12 dni, z plecakiem i na własnych nogach, bez skracania przejść. Tam, gdzie było to możliwe, wybierałem trudniejsze warianty prowadzące wyżej i bliżej grani, bo właśnie one najlepiej pokazują charakter GR20. To one sprawiają, że ten szlak od lat pozostaje jednym z największych trekkingowych wyzwań w Europie.
Zdjęcia z wyprawy:
Mapa trasy: mapy.com
Notka: Opis przejścia ma formę krótkich wpisów rejestrowanych i notowanych podczas przejścia GR20 w różnych momentach – w trakcie podejść, przerw w marszu, czy łatwiejszych momentów – albo gdy wydarzyło się coś godnego zarejestrowania, np. myśl nie cierpiąca zwłoki czy przemarsz wojska. Z tego względu pomiędzy wpisami mogą pojawić się niespójności, powtórzenia i całkiem głupie stwierdzenia. Wybaczcie. To efekt wysiłku i korsykańskiego słońca.
Dzień -2 — Gdańsk, przygotowania do wyjazdu
Całą noc ważeń i decyzji przy każdych stu gramach — ile jedzenia zabrać, co jeszcze da się odchudzić. Ostatecznie wyszło 13,2 kg na plecach, plus aparat na szelkach. Jak jest Excel, to wiadomo, że sprawa jest na poważnie. Chaos w pokoju jeszcze duży; na koniec dnia muszę zmniejszyć entropię tego rozwiązania.
Dzień -1 — Gdańsk → Frankfurt → Monachium → Bastia → Calvi
Przed wyjazdem miałem może piętnaście minut oddechu, potem lotnisko o 4:30 i dwie przesiadki. Na Korsyce od razu 35 stopni. Punkt informacji turystycznej jak zwykle mniej pomocny niż internet, ale udało się nadać paczkę do Vizzavony i złapać hotel po odwołanej rezerwacji. Wieczorem cielęcina z oliwkami — i chwilowy stres, że po upadku aparat przestał działać. Na szczęście chodziło tylko o baterię.
Dzień 0 — Calvi → Calenzana
Ostatnie przepakowanie, kawa nad portem i cytadela w największym upale dnia. Do Calenzany miałem iść około ośmiu kilometrów pod górę, ale nawet nie próbowałem łapać stopa — zatrzymała się kobieta i zaproponowała podwiezienie niemal pod samo gîte. Wieczorem SPAR, metaliczny smak wody w schronisku i piwo w barze. Budzik na 4:30; najbardziej boję się upału.
Dzień 1 — Calenzana → Ortu di u Piobbu → Carozzu
Dwa klasyczne etapy w jednym dniu. Wyjście przed szóstą, tym razem więcej cienia niż w zeszłym roku, ale nowe buty i tak obcierały — niby przetestowane, a jednak. Po drodze zazdrościłem maleńkich plecaków biegaczy. Do Ortu szybciej niż w planie, potem grań, scrambling i ostrożne zejście; w Carozzu kilka minut po dziewiętnastej, akurat na rezerwację i prysznic przed zamknięciem.
Dzień 2 — Carozzu → Ascu Stagnu
Dzień 3 — Ascu Stagnu → Monte Cinto → Tighjettu
Dzień 4 — Tighjettu → Ciottulu di i Mori
Dzień 5 — Ciottulu di i Mori → Manganu
Dzień 6 — Manganu → Petra Piana
Dzień 7 — Petra Piana → l’Onda → Vizzavona
Dzień 8 — Vizzavona → E Capannelle
Dzień 9 — E Capannelle → Prati
Dzień 10 — Prati → Usciolu → Matalza
Dzień 11 — Matalza → Asinau → I Paliri
Dzień 12 — I Paliri → Conca
Dzień 13 — Conca → Bastia